Online Shop

Blijf op de hoogte

Abonneer u op onze nieuwsbrief en ontvang als eerste ons laatste nieuws, onze nieuwe collecties, promoties en uitnodigingen voor onze events.

Zoetwaterparels
Zoetwaterparels

Traditionele parels groeien in zoutwater weekdieren, maar zoetwatermossels die leven in poelen, meren en rivieren kunnen ook parels produceren.

 

Zoetwaterparels worden ingeplant op een andere manier dan de zoutwaterparels. In plaatst van een bolletje in parelmoer worden kleine stukjes mantelweefsel (van een donor oester) ingebracht. Zij worden in het vlezige mantelweefsel geplaatst. Doordat de mantel lang is en zich bevindt in de beide zijden van de schelp kan iedere mossel meerdere inplantingen hebben. Dit kan gaan van 12 tot 16 inplantingen per zijde, dus 24 tot 32 in totaal. Na het oogsten worden de mossels terug gezet en na enkele jaren zijn er terug parels gevormd. Het grote aantal parels dat geoogst wordt per mossel draagt bij tot het grote prijsverschil tussen zoetwater- en zoutwater parels. Omdat het stukje mantelweefsel oplost in de parelzak bestaat een zoetwater parel volledig uit parelmoer.

 

Algemeen gesproken, zoetwaterparels zijn niet zo rond als zoutwaterparels en ze hebben niet dezelfde diepe glans en structuur als de akoyaparel. Daarentegen komen ze voor in vele vormen en kleuren en hun goedkopere prijs maken ze heel populair.

 

Vandaag de dag is de kwaliteit van de zoetwaterparels aanzienlijk verbeterd. Dit ligt aan verschillende factoren. De grote stijging in kwaliteit is bereikt wanneer de industrie de Cockscomb parelmossel heeft vervangen door de hyriopsis cumingii. De Coskscomb parelmossel produceerde de lage kwaliteit rijst parels in de jaren 1970 en 1980. Een andere oorzaak is het aantal inplantingen per mosselklep te verminderen. Dit aantal is de laatste jaren tot gemiddeld 5 per klep gedaald. Met de eeuwwisseling kwam een andere golf van kwaliteitsparels en kleuren door het mosselras te veredelen.

 

De Japanners hebben een befaamd verleden om zoetwaterparels te produceren. Het Biwa meer was bekend om het kweken van hoge kwaliteit zoetwaterparels, een gladder oppervlak en een hogere glans. Tot midden 1970 domineerde Japan de zoetwaterparel industrie. Door de vervuiling van het water en de concurrentie van China kwam hieraan een einde. Ondertussen produceren de chinezen de parels in grote volumes en tegen lage kosten en zijn nu ongetwijfeld de wereldleider op gebied van zoetwaterparels.